María dijo

Cómo suena.. y cómo sabe. Yo me apuntaría a los dos cosas: al sabor de la Costa da Morte (incomparable, aprendido a gustar gracias a ti) y a la tortilla.... a eso ya sabes que nunca diría que no.

Que os aproveche.... cuánto me gustaría compartir esa mesa.

21 Enero 2006 | 12:00 PM

Colineta dijo

Agora comer mar, literalmente, xa está dispoñible para calquera. Unha desas innovacións de Ferran Adria, os aires, permiteno de maneira ben sinxela.

Precisas un pouco de auga de mar no vaso do batedor, unha cullerada de lecitina de soia (podes mercala en calquera herbolario ou supermercado que teña produtos dieteticos). Bates todo enerxicamente buscando que faiga a maior cantidade de escuma e listo. Colles esa escuma cunha culler, servela no recipiente que máis te estimule e pola na mesa. Non precisa sal e aguanta sen desfacerse un bo tempo.

Non estou seguro de que sirva para nada, aparte de epatar aos amigos.

23 Enero 2006 | 02:21 PM

ubaldinho dijo

noraboa parella de comensais, q vos cunda ese peixe,panda de animais!!jeje. hai de pasar por ali para disfrutar un pouco da vosa compaña e da alegria culinaria, e q me ensinedes algo que non leve animal q teño que seguir aprendendo. ademais vou pao quinto carallo, e de seguro q roicinho ten cousas que contarme de alá ou de bramah

25 Enero 2006 | 11:19 AM

Roi dijo

Colineta, non sei que pensar de Ferrán Adria. Cando falaba de comerme o mar buscaba eses sabores, texturas e arrecendos cos que sempre asociei a boa cociña mariñeira. Eu prefiro a Santi Santamarina.

Ubi, buscarei algo para ti antes de que marches.

25 Enero 2006 | 08:27 PM

Colineta dijo

Eu conto o que fai Ferran Adriá, que me parecen experimentos moi interesantes. Pero estou contigo. Para comer mar eu prefiro percebes e camaróns, ou sardiñas e fanecas, segundo o día.

26 Enero 2006 | 10:22 AM