Come coas mans: estereiche agradecido
Non gosto do protocolo cando é innecesario. Entendo que con xente descoñecida establece acenos, expresións e comportamentos de referencia que fan máis sinxela a relación; cos amigos non o preciso.
Unha das normas básicas na mesa é non comas coas mans!!. Esto aquí, en Occidente. Tan civilizadiños somos que pinchamos e cortamos a nosa comida con garfo e coitelo. Imáxinate que es un delicado toro de robaliza e veste atacado por armas tan feras. A min estes xeitos parécenme máis de brutos.
Eduardo diría que comendo coas mans estás a aloumiñar a comida; son da súa opinión. Ademáis, como cociñeiro a mellor louvanza que podo ter na mesa é ver como a xente bota a man aos anacos difíciles, á procura das derradeiras faragullas, as máis difíciles pero sabedeiras, aloumiñando a cea que con tanto gusto lles preparei.
Mariuca dijo
Porque no sabe igual... no es lo mismo el sabor aséptico del acero en los labios que la piel. ¿Cómo va a ser lo mismo un cous-cous, por ejemplo, con las manos que con cuchara? Al principio te sientes extraño pero luego... luego se disfruta el doble.
25 Enero 2006 | 08:39 PM