Unha cea inesperada

As veces os días dan un xiro inesperado. Onte comenzou como calquer xornada laboral, con poucas perspectivas gastronómicas por diante. Pero hoxe tiña que estar en Cee e decidín vir para A Costa da Morte pola noite.

Non sei moi ben a razón, pero tiña ganas de patacas de Coristanco. Así que chamei a Eduardo para que prepara unhas simples patacas fritidas para cear (con botellas de viño, por suposto). Cando cheguei a súa casa non había patacas; atopeino facendo tempura, xa co queixo e o viño preparado para abrir o apetito.

O tempura é un prato tan delicado que nunca o pediría na meirande parte dos sitios. Non é raro que che sirvan verdura envolta nunha masa enchoupada en aceite, pesada, basta e moi indixesta; Esta, por sorte, foi todo o contrario: unha cobertura con volume, moi lixeira e crocante, coas verduras case crudas aportando o contraste de frescor preciso. Unha delicia.

E digo eu ¿non é luxo acabar un xoves na Costa da Morte ceando tempura cos amigos? por moitos anos ¡¡saúde!!

servido por Rodrigo 1 comentario compártelo